لجستیک و زنجیره تامین
این وبلاگ اکنون یکی از مراجع اصلی مباحث لجستیک و زنجیره تامین در ایران است که تاثیرگذاری آن به لطف خدا و تلاش دست‌اندرکاران و پشتیبانی مخاطبان، بسیار زیاد بوده و اکنون در کنار ماهنامه لجستیک و زنجیره تامین یکی از مراجع اصلی درسی و آموزشی کشور شده است. این وبلاگ به طور تخصصی به مباحث حوزه لجستیک و مدیریت زنجیره تامین پرداخته و تلاش می کند موضوعات و مباحث روز مربوط را مطرح کرده و در اختیار دوستداران این حوزه قرار دهد.
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: مرکز پژوهشهای لجستیک و شبکه‌های کسب‌وکار - چهارشنبه ۱۳٩۱/۱/۱٦

تهیه کننده: مجتبی سلیمانی سدهی, گروه پژوهشهای لجستیک و زنجیره تامین

در فضای رقابتی و فعالیتهای کسب ‌و کار کنونی، خطوطی که به طور سنتی بین سازمانها، وظایف و امور تجاری و بازرگانی ترسیم می­شد در حال محو شدن است و سازمانها و موسسات مجزا به لحاظ حقوقی،  برای رفع موانع رقابتی با یکدیگر همکاری می­کنند. امروزه، یکی از مهمترین کلیدهای بهبود زنجیره­های تامین برای رسیدن به کلاس جهانی، مدیریت زنجیره تامین به صورت یکپارچه و استفاده از فناوری اطلاعات است. هرجا که این نگرش یکپارچه به کار رفته، صرفه­جویی­های اقتصادی و افزایش کارایی زیادی حاصل شده است. بطوریکه با همان فعالیتهای گذشته، منافع زیادی به مشتریان رسیده است.


گرچه بخش زیادی از وضعیت لجستیک و زنجیره­های تامین در هر کشور مربوط به عملکرد واحدهای عضو زنجیره (اعم از تامین‌کنندگان، تولیدکنندگان، شرکت­های خدماتی، توزیع­کنندگان و سایر بخشها) می­باشد اما مروری بر چهار مشخصه زیرساخت­ها، استانداردهای فعالیت تامین­کنندگان، وجود سیستم­های اطلاعاتی و منابع انسانی (مشخصات یک سیستم لجستیکی پیشرفته) نشان می­دهد که دولت­ها نیز در ارتقای عملکرد لجستیک کشورشان نقش کلیدی دارند.

بر اساس گزارش بانک جهانی، بهبود در سیستم‌های لجستیکی با توسعه و رفع موانع اقتصادی همراه است و دولت‌ها باید هر تلاشی برای ایجاد سیاست‌های تشویقی جهت کارایی لجستیک کشورشان انجام دهند. خرید و تدارکات به صورت رقابتی، کمک به استانداردسازی مستندات تجاری، مهندسی مجدد فرآیندهای آشکار گمرکی و نصب استانداردهای کیفیت روی محصولات از جمله مهمترین این تلاشها است. تضمین و برقراری امنیت موجودی‌ها، تعیین کدهای کالایی و مکانی، تسهیل سیستم‌های اطلاعاتی شرکتهای لجستیکی طرف سوم (3PL) و خصوصی­سازی در مدیریت لجستیک نیز از دیگر سیاست های تشویقی دولت ها برای کارایی لجستیک کشورشان است.

برای این منظور، دولت‌ها باید خط‌مشی‌ها و سیاست‌هایی از قبیل کمک به توسعه زنجیره‌های مشخص کالا، توسعه خدمات با چند نوع روش حمل­ونقل، قراردهی مشترک مراکز توزیع در هاب‌ها، تسهیل تجارت ترانزیت، ارتقاء و توسعه لیزینگ، برون‌سپاری وظایف حق‌العمل‌کاری و هموارسازی کمک‌های چندجانبه برای ارتقاء خدمات را دنبال کنند که از آنها با عنوان راه‌حل‌های برتر لجستیکی نام برده می‌شود.

در کنار تلاشها و سیاست‌هایی که دولتها باید برای بهبود عملکرد لجستیک کشورشان انجام دهند، بنگاهها و کسب‌وکارهای فعال در حوزه تولید و تجارت نیز باید نقش کلیدی خود را به‌خوبی ایفا نمایند. بدین منظور، بعضی از درسها و تجربیاتی که بنگاهها و زنجیره‌های تامین کشورمان می‌توانند از موسسات خصوصی موفق دنیا در مدیریت زنجیره تامین یکپارچه اقتباس کرده و در راستای بهبود عملکرد مدیریت زنجیره­های تامین خود به­کار بندند را می‌توان استفاده از متخصصان حوزه لجستیک، برون­سپاری کردن خدمات لجستیکی که جزو فعالیتهای اصلی سازمان نیست، استفاده از قراردادهای بلندمدت، افزایش اعتماد بین اجزای زنجیره و تاکید بر حفظ امنیت و حفاظت اطلاعات سازمانی و استفاده از شاخص­های صحیح برای ارزیابی سازمان و زنجیره‌های تامین و نام برد.

همچنین مشارکت مدیران سطوح بالایی سازمان، افزایش و ارتقای سطوح مشارکت بین اعضای زنجیره، توسعه نگرش مشتری­مداری در سازمان و تمرکز سازمان بر وجوه رقابت محوری خود و شناسایی آنها به کمک تحلیل زنجیره ارزش از دیگر عواملی هستند که در ارتقا و بهبود لجستیک و مدیریت زنجیره تامین یکپارچه موثر هستند.

امروزه این نکته اثبات شده است که استفاده از رویکرد یکپارچه به­خصوص در حوزه فناوری اطلاعات سبب بهبود بسیاری از معیارهای زنجیره تامین مانند گردش سریع اطلاعات می شود. اما باید توجه داشت که به‌منظور یکپارچه‌سازی بنگاهها در قالب زنجیره‌های تامین مشخص کالا دو نکته اساسی را باید مدنظر داشت. اولین نکته مهمی که در فرایند یکپارچه‌سازی الکترونیکی سازمان و زنجیره‌های تامین باید توجه داشت این است که بسیاری از سازمانها و بنگاههای عضو یک زنجیره تامین، به­طور مستقل اقدام به توسعه سیستمهای فناوری اطلاعات داخل سازمانی کرده­اند؛ بدون اینکه این توسعه به­صورت یکپارچه صورت گرفته باشد. جای تردید نیست یکپارچه کردن سیستمهایی که از ابتدا به­صورت مستقل ایجاد شده­اند کار خیلی مشکلی خواهد بود. دومین نکته اساسی در فرایند یکپارچه‌سازی زنجیره‌های تامین، این است که به­کارگیری سیستمهای الکترونیکی بدون ارزیابی اولیه فرایندها و اعمال تغییرات لازم، منجر به اتوماسیون شدن فرایندهایی می­شود که از رده خارج بوده و به­زودی دچار تغییر خواهند شد. بنابراین قبل از پیاده‌سازی سیستمهای الکترونیکی لازم است که سازمانها و اعضای زنجیره تامین نسبت به باز مهندسی فرایندهای خود با رویکرد یکپارچه‌سازی اقدام کنند.

چاپ شده در روزنامه ابرار اقتصادی مورخ 90/12/13

مرکز پژوهشهای لجستیک و شبکه‌های کسب‌وکار
اعضاء: مجتبی سلیمانی سدهی، الناز میاندوآبچی، احسان بلندی‌فر، مهدی همتی، محسن شیخ‌سجادیه، ابوالفضل شفایی، حوریه امیدی
مطالب اخیر:
کدهای اضافی کاربر :






Powered by WebGozar