لجستیک و زنجیره تامین
این وبلاگ اکنون یکی از مراجع اصلی مباحث لجستیک و زنجیره تامین در ایران است که تاثیرگذاری آن به لطف خدا و تلاش دست‌اندرکاران و پشتیبانی مخاطبان، بسیار زیاد بوده و اکنون در کنار ماهنامه لجستیک و زنجیره تامین یکی از مراجع اصلی درسی و آموزشی کشور شده است. این وبلاگ به طور تخصصی به مباحث حوزه لجستیک و مدیریت زنجیره تامین پرداخته و تلاش می کند موضوعات و مباحث روز مربوط را مطرح کرده و در اختیار دوستداران این حوزه قرار دهد.
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: مرکز پژوهشهای لجستیک و شبکه‌های کسب‌وکار - یکشنبه ۱۳٩٠/۱٠/٢٥

تهیه کننده: مجتبی سلیمانی سدهی, گروه پژوهشهای لجستیک و زنجیره تامین

بنگاههای کوچک و متوسط یا همان SMEها نقشی کلیدی در فضای کسب‌وکار کشورمان ایفا می‌کنند. درحالیکه این نوع بنگاهها به‌لحاظ تعداد، بیش از 95% از بنگاه‌های کشور را شامل می‌شوند اما برآورد سهم این بنگاهها در ارزش افزوده بخش صنعت کشورمان حدود 10% می‌باشد. همین دو رقم بیان شده، حاکی از لزوم توجه خاص و ضرورت حمایت از بنگاههای کوچک و متوسط توسط دولت و به‌خصوص وزارت صنعت، معدن و تجارت می‌باشد. 


بدون شک، بخش اعظمی از بنگاههای کوچک و متوسط صنعتی را پیمانکاران جزء صنعتی و تامین‌کنندگان کوچک تشکیل می‌دهند. پیمانکاران جزء صنعتی، چه در سطح ملی و چه در سطح بین‌المللی، نقشی انکارناپذیر در توسعه صنعتی ایفا می‌نمایند. از آنجا که پیمانکاران جزء، به‌طور طبیعی، در فشردگی صنایع کنونی امکان رشد مناسب را نداشته و نیازمند برنامه‌های حمایتی می‌باشد، بنابراین لازم است جهت ماندگاری و رشد مجموعه پیمانکاران جزء در صنایع مختلف حداقل شرایطی فراهم باشد.

از طرفی، ارتباطات مختلفی که بین پیمانکاران و تامین‌کنندگان جزء صنعتی با یکدیگر و نیز با شرکتهای تولیدی بزرگ شکل می‌گیرد، از مهمترین عوامل رشد و رقابت‌پذیری این پیمانکاران و تامین‌کنندگان جزء محسوب می‌شود. لذا، شکل‌دهی تشکیلاتی برای مدیریت این ارتباطات به‌خصوص در شرایط اقتصادی صنعتی کنونی در حمایت از بنگاههای کوچک و متوسط (به‌خصوص در کشورهای در حال توسعه و ازجمله ایران) یک امر لازم و حیاتی در پایداری و بقای پیمانکاران جزء می‌باشد. ضمن اینکه این ارتباطات باعث دسترسی مناسبتر و سریعتر بنگاههای تولیدی بزرگ و فراملیتی به پیمانکاران واجد شرایطی می‌شود که بتوانند برخی از فعالیتهای غیرکلیدی خود را بدانها برونسپاری کرده و با تمرکز بر فعالیتهای کلیدی خود، ظرفیتهای صنعتی و تولیدی خود را افزایش دهند. این تشریک مساعی، ضمن افزایش تولید و اشتغال صنعتی در SMEها، باعث افزایش میزان تولید در کنار حفظ کیفیت بنگاههای بزرگ و در نتیجه رشد و یکپارچگی صنعتی بین‌المللی می‌شود.

به‌منظور تامین نیازهای رشد روز افزون اقتصادی دنیا، که از یک سو بنگاههای بزرگ و فراملیتی به‌دنبال تامین‌کنندگان و پیمانکاران جزء هستند و از سویی دیگر صنایع کوچک به‌دنبال دریافت سفارشاتی تضمینی از بنگاهها و تعاونی‌های بزرگ و مشارکت با سایر تولیدکنندگان کوچک در تولید محصولات نهایی این تولیدکنندگان فراملیتی می‌باشند؛ وجود یک مرکز شفاف برای فراهم کردن اطلاعات موردنیاز از ظرفیتهای تامین‌کنندگان و پیمانکاران جزء ضروریست. به همین منظور، ایجاد یک آژانس ویژه برای مورد توجه قراردادن بهبود و ارتقای شبکه پیمانکاران جزء صنعتی، ابزاری بوده است که طی سالیان اخیر از سوی کشورهای صنعتی مورد توجه قرار گرفته است و همچنین تجربه کشورهای درحال‌توسعه بیانگر آن است که برنامه توسعه شبکه‌های تهاتر مشارکتی و پیمانکاری صنعتی[1] (SPX) می‌تواند یک برنامه مؤثر و قوی جهت کمک به پیمانکاران صنعتی و صنایع کوچک و متوسط[2] (SME) این کشورها باشد.

SPXها مدلی از شبکه‌های کسب‌وکار هستند که توسط سازمان توسعه صنعتی ملل متحد (یونیدو) از سال 1985، به‌خصوص در کشورهای درحال‌توسعه، اجرایی گردیده است. طی 25 سال گذشته، سازمان یونیدو اقدام به دایر کردن بیش از 70 شبکه تهاتر مشارکتی و پیمانکاری جزء (SPX) در بیش از 30 کشور مختلف دنیا کرده است که منجر به ایجاد شبکه‌ای موفق برای کسب‌وکارها در کشورهای درحال‌توسعه شده است. هدف اصلی از ایجاد SPXها، کمک به کسب‌وکارهای کوچک محلی است که بتوانند از طریق تبدیل شدن به پیمانکاران فرعی برای شرکتهای فراملیتی با موفقیت در روند جهانی‌سازی به حیات خود ادامه دهند. سازمان توسعه صنعتی ملل متحد (یونیدو)‌ کمکهای فنی و حمایتی توسعه شبکه‌های تهاتر مشارکتی و پیمانکاری صنعتی (SPX) در کشورهای در حال توسعه و اقتصادهای درحال‌گذار را برعهده دارد. طبق تعریف این سازمان، یک شبکه/مرکز تهاتر مشارکتی و پیمانکاری صنعتی (SPX) عبارت است از مرکزی جهت ارائه اطلاعات فنی، ارتقای پیمانکاری صنعتی و ایجاد ارتباط بین پیمانکاران اصلی (سفارش دهندگان) و پیمانکاران جزء (عرضه‌کنندگان) با هدف کسب مهمترین و مطلوب‌ترین حالت بهره‌وری از توانمندیهای صنایع مربوطه در کشورهای درحال‌توسعه و کمتر توسعه‌یافته.

در مجموع باید اذعان داشت که SPXها باعث دسترسی بنگاههای کوچک و متوسط کشورهای درحال‌توسعه به بازارهای جهانی و مشارکت آنها در سیستم‌های تولیدی و زنجیره‌های تامین جهانی می‌شود. بنابراین این بنگاههای کوچک خواهند توانست ظرفیتهای تولیدی و خدماتی خود را در بازارهای ملی و بین‌المللی ارتقا داده و با شرکای داخلی و خارجی متعددی همکاری نمایند.

با جمع‌بندی مطالب فوق و مدنظر قراردادن دغدغه‌های کنونی تولید و صنعت کشور (به‌خصوص صنایع کوچک و متوسط)، یکی از برنامه‌های توسعه‌ای و حمایتی که وزارت صنعت، معدن و تجارت (به عنوان متولی بخش صنعت کشور) می‌تواند از بنگاههای کوچک و متوسط صنعتی کشور داشته باشد بکارگیری و پیاده‌سازی برنامه توسعه شبکه‌های تهاتر مشارکتی و پیمانکاری صنعتی (SPX) به عنوان مدلی برای حمایت از بنگاههای تولیدی کوچک‌ومتوسط می‌باشد که در این راه کشورمان خواهد توانست از کمکهای فنی و مالی سازمان ملل متحد نیز بهره‌مند گردد.



[1] Subcontracting and Partnership Exchanges (SPX)

[2] Small & Medium Enterprises (SME)

مرکز پژوهشهای لجستیک و شبکه‌های کسب‌وکار
اعضاء: مجتبی سلیمانی سدهی، الناز میاندوآبچی، احسان بلندی‌فر، مهدی همتی، محسن شیخ‌سجادیه، ابوالفضل شفایی، حوریه امیدی
مطالب اخیر:
کدهای اضافی کاربر :






Powered by WebGozar