لجستیک و زنجیره تامین
این وبلاگ اکنون یکی از مراجع اصلی مباحث لجستیک و زنجیره تامین در ایران است که تاثیرگذاری آن به لطف خدا و تلاش دست‌اندرکاران و پشتیبانی مخاطبان، بسیار زیاد بوده و اکنون در کنار ماهنامه لجستیک و زنجیره تامین یکی از مراجع اصلی درسی و آموزشی کشور شده است. این وبلاگ به طور تخصصی به مباحث حوزه لجستیک و مدیریت زنجیره تامین پرداخته و تلاش می کند موضوعات و مباحث روز مربوط را مطرح کرده و در اختیار دوستداران این حوزه قرار دهد.
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: مرکز پژوهشهای لجستیک و شبکه‌های کسب‌وکار - دوشنبه ۱۳٩٢/۱/۱٩

تهیه کننده: مجتبی سلیمانی سدهی, گروه پژوهشهای لجستیک و زنجیره تامین

این موردکاوی قسمتی از گزارش بانک جهانی (2013) می‌باشد.

درحال حاضر، هیچ کمبود غذایی جهانی وجود ندارد. در سال 2010 حدود 2.2 میلیارد تن غلات در دنیا تولید شده است؛ یعنی بیش از 2.5 برابر تولید غلات طی پنج دهه گذشته. گرچه نرخ تولید غذا از نرخ رشد جمعیت 4 میلیاردی جهان پیشی گرفته است اما هنوز بیش از یک میلیارد نفر در جهان گرسنه محسوب شده و یا در معرض خطر کمبود با تغییرات قیمت آن می‌باشند. چرا؟


یک پاسخ این پرسش در این است که حمل‌ونقل و لجستیک نقشی مهم در تعیین قیمت مواد غذایی دارند. در کشورهای درحال‌توسعه (به‌ویژه کشورهای کمتر توسعه‌یافته محصور در خشکی) هزینه‌های حمل‌ونقل و لجستیک، به‌طور نامتناسبی، بالا بوده و بعضا بین 20 تا 60 درصد از قیمت مواد غذایی ارسال شده را تشکیل می‌دهد. به عنوان مثال، هزینه حمل‌ونقل و لجستیکی که کشور نیکاراگوئه برای واردات ذرت از آمریکا می‌پردازد بیش از 48 درصد هزینه تمام‌شده آن را تشکیل می‌دهد و همین شاخص برای گندم وارداتی هندوراس از آمریکا حدود 40 درصد می‌باشد. ضمن اینکه یک زنجیره تامین غیرقابل اطمینان می‌تواند با ایجاد انقطاع و کمبودهای حاصل در تامین محلی، باعث وارد شدن شوک‌های قیمتی داخل کشوری شوند.

در فوریه 2011، قیمت‌های جهانی مواد غذایی به بالاترین حد خود رسید و در ماههای پس از آن نیز همچنان شکننده و نامطمئن بودند؛ ماههای که یادآور نوسانات ویرانگر قیمتی در دهه 1970 بودند. زمانی‌که این نوسانات شدید قیمتی بر قیمت‌های غلات (که جزو کالاهای اساسی مردم محسوب می‌شود) تاثیر می‌گذارند ناخودآگاه کشورهای فقیر بیش از دیگران آسیب خواهند دید. به عنوان نمونه در سال 2010، غلات بیش از 40 درصد از انواع مواد غذایی که کشورهای کمتر توسعه‌یافته وارد کرده‌اند را تشکیل داده است.

در خیلی از حالات، زنجیره‌های تامین پیشرفته مواد غذایی می‌توانند باعث تخفیف و کاهش این آسیب‌پذیری‌ها شوند. فرایندهای لجستیکی کاراتر می‌توانند باعث کاهش قیمت مصرف‌کننده شده و این امکان را به بازارها بدهند که در مقابل بحران‌ها واکنشی سریع داشته باشند. همچنین منجر به افزایش دسترسی به مواد غذایی می‌شوند. یک مطالعه و ارزیابی اخیر روی زنجیره تامین گندم کشورهایی در منطقه آسیای میانه و آفریقای شمالی (که بیشتر به واردات غلات وابسته هستند) عوامل زیادی از هزینه‌های لجستیکی و آسیب‌پذیری بالای آنها را نشان می‌دهد. همچنین فساد و خرابی محصولات غذایی بالا بوده و بعضا بیش از 5 درصد را شامل می‌شود. میانگین زمان ترانزیت گندم از مبدا اصلی آن تا بازارهای هدفش در کشورهای عربی حدود 78 روز بوده و هزینه‌های سفر آن حدود 40 دلار به‌ازای هر تن می‌باشد. این درحالیست که این شاخص‌ها در کشور کره‌جنوبی به‌ترتیب 47 روز و 17 دلار است.

باید توجه داشت که کشورهای به‌طور انفرادی نمی‌توانند تاثیر زیادی بر کاهش هزینه‌های اصلی جابجایی مواد غذایی داشته باشند؛‌ چرا که بخش زیادی از این هزینه‌ها را هزینه‌های حمل‌ونقل دریایی و اقیانوسی تشکیل می‌دهند (به‌خصوص در مورد غلات و دانه‌های روغنی). با این وجود، برخی سیاست‌های مثبت در حوزه ترقی بخشیدن عملکرد لجستیک کل و بهبود محیط تجاری می‌توانند باعث کاهش هزینه‌های توزیع منطقه‌ای و داخل کشوری کالا شوند. 

مرکز پژوهشهای لجستیک و شبکه‌های کسب‌وکار
اعضاء: مجتبی سلیمانی سدهی، الناز میاندوآبچی، احسان بلندی‌فر، مهدی همتی، محسن شیخ‌سجادیه، ابوالفضل شفایی، حوریه امیدی
مطالب اخیر:
کدهای اضافی کاربر :






Powered by WebGozar